پنج اشتباه رایج در مدیریت قیمت گذاری هتل

17 آذر 1398 | 19:57 | 0 نظر | 209 بازدید

یک ارزیابی کارآمد از نرخ های هر هتل بیش از هر چیز نیازمند اطلاعات دقیق و موئق است. بطوریکه بر اساس اطلاعات درست از میزان تقاضای بازار، فصل نرخ گذاری و نیز ترتیب اتفاقات و رویدادها بتوان رفتار رقبای خود را نیز زیر نظر داشت. با این وجود اما برخی مدیران هتل تنها به دو نوع استراتژی "قیمت گذاری هفتگی" و "قیمت گذاری آخر هفته" اکتفا می کنند که همین امر سبب می شود تا ظرفیت های هتل شان به شدت محدود شود.

بازارهتل - استراتژی های نرخ گذاری در هتل

بازار اخبار و تجهیزات هتل: اما عدم موفقیت ها این دسته از مدیران و دلیل اصلی اتکای آنان به اینگونه قیمت گذاری ها، بی توجهی به برخی اصول در امر نرخ گذاری است که در این یادداشت، پنج اشتباه رایج آنان فهرست شده تا با پرهیز از آن ها بتوان سهم بیش تری از بازار را به دست آورد.

1. عدم پیش بینی و زمان بندی مناسب برای افزایش نرخ

از آنجا که اکثر مسافران برنامه های سفر خود را از مدت ها قبل تنظیم می کنند، یک هتل باید بتواند حتی برای بازه های زمانی بیش از 90 روز نیز ایده درستی از قیمت های احتمالی خود داشته باشد. بدین منظور علاوه بر بررسی قیمت ها در مدت زمانی مشابه سال قبل، باید بطور همزمان سلایق و گرایش های مسافران در سال جاری را نیز مدنظر قرار داد تا با درک درستی از شرایط، زمان های مناسب برای افزایش قیمت را تشخیص داد بطوریکه خللی در روند رزروها و تعداد آن ها وارد نشود.

2. بررسی نکردن تاریخچه قیمت های هتل در سال های پیش

تاریخچه قیمت های هتل یک منبع بدون هزینه و قابل اعتماد برای پیش بینی و تعیین قیمت در آینده می باشد. بویژه در فصول غیر پیک که می توان با بررسی قیمت ها در مدت زمان های مشابه در سال های پیشین، راه حل های مناسبی برای افزایش ضریب اشغال هتل به دست آورد. بطور مثال به کار گیری بسته های تبلیغاتی نظیر "چهار شب اقامت کنید اما برای سه شب پرداخت کنید".

در این باره حتی می توان برای زمان حال و رزروهای در حال انجام نیز تخفیفات خاصی از جمله برای رستوران، استخر یا باشگاه ورزشی در نظر گرفت و یا برای رزروهایی که از طریق شبکه های اجتماعی صورت می گیرد، امتیازاتی قائل شد تا مشتریان بیش تری را جذب کرد.

توجه به تاریخچه قیمت های هتل و استفاده از آن ها در فصول پیک نیز سبب می شود تا با افزایش سود هتل بتوان کاهش سود در زمان های غیر پیک را جبران کرد.

3. تمرکز کردن بر ضریب اشغال بجای درآمد زایی

یکی از نکات کلیدی در شناخت استراتژی های نرخ گذاری درست، توجه به تعداد رزروها با میزان درآمد زایی آن ها می باشد. در واقع باید دید اگر تعداد رزروها بالا نشان داده می شود با افزودن هزینه های نیروی انسانی، نظافت، صبحانه و غیره چه میزان درآمدی از آن ها به دست آمده است. رزروهای کمتر اما با قیمت بهتر، درآمد بیش تری را عاید هتل می کنند.

4. عدم برخورداری از یک کانال فروش مستقیم اختصاصی

اگرچه همکاری با آژانس های مسافرتی آنلاین و سایت های رزرواسیون می تواند حضور یک هتل در بازار را پررنگ کند و بخشی از جریانات مالی را هم بخود اختصاص دهد اما نداشتن یک منبع فروش مستقیم می تواند منجر به از دست دادن سهم بزرگی از بازار شود. داشتن یک وب سایت کارامد می تواند روند برنامه های درآمدزایی هتل را با فروش مستقیم اتاق ها سرعت ببخشد چرا که با این روش هتل هم مجبور به پرداخت کمیسیون بابت هر رزرو نیست و هم اینکه می تواند مشوق های بیش تری را برای جذب بیش تر مسافران اعمال کند.

5. عدم توجه به رفتار رقبا در بازارهای محلی

اگر هتلی به دنبال تمایز خود از رقبای محلی است باید آن ها را بهتر از خودشان بشناسد که بدین منظور لازم است تا به طور منظم قیمت ها، پیشنهادها و روش های تبلیغاتی و حضور آن ها در شبکه های اجتماعی را بررسی و مقایسه کرد.

در نهایت اینکه برای ماندن در بازار رقابت و به حداکثر رساندن درآمد های حاصل از استراتژی های قیمت گذاری باید همواره تصمیمات و روش های خود را به نقد و بررسی بگذارید تا نقاط ضعف و قوت خود را بهتر از رقبایتان بشناسید.

منبع: hotelnerds.it

برداشت و انتشار مطالب تنها با ذکر «سایت بازارهتل» به عنوان منبع مجاز می باشد.

توجه! دیدگاه های ارسالی تنها پس از تایید سایت بازارهتل نمایش داده خواهند شد.
  نظرات

نظری وجود ندارد.

نام
ایمیل
وب سایت
عنوان
نظر
تصویر امنیتی
وارد نمودن کد

تازه ترین اخبار

بیشتر